weblog van een wijkagent

eindelijk!

Het is even geleden, maar gisteren en eergisteren was ik weer terug in uniform. De rib is grotendeels genezen en bezorgt me alleen nog last bij het slapen, omdat ik nog steeds niet goed op mijn zij kan slapen, maar voor de rest was ik weer inzetbaar. En zoals dat betaamt, ga je aan de slag waar je gebleven was. Ik had dus vrijdag en zaterdagavond bootdinest op de plassen, samen met een maatje van me waarmee ik een opleiding volg. Gezien het heerlijke weer was het niet druk op de plassen, niet zoals ik dat van andere siezoenen gewend ben. We hebben een paar bekeuringen uitgesschreven, maar veel meer gewaarschuwd. Op het water kan dat ook nog; de sfeer is er veel minder gehaast en veel relaxter dan op de weg, waar iedereen zo gauw mogelijk van A naa B wil en vooraan in de rij moet staan, damn the consequenses! Op het water groet iedereen elkaar, en dan is de mogelijkheid tot waarschuwen ook veel makkelijker aanwezig. Als ik iemand ergens op aanspreek en hij begint meteen te blaten en te grommen en naar anderen te wijzen ( weet je wáár ullie eens iets aan zouden moeten doen, in plaats van automobilistjes pesten? Maar dat durven jullie niet he?) nemen de meeste de waarschuwing voor waar aan. Een enkling die ik gisteren aansprak omdat zijn minderjarige zoontje met zijn speedboot voer, ging de discussie aan. Dat geeft ook niks, het is een waarschuwing en wat je ermee doet moet je zelf weten. Sla je hem in de wind en we komen elkaar weer tegen, dan zal ik misschien wel bekeuren. Doe je er iets mee, dan kost het je in ieder geval geen geld. Lijkt mij een eerlijke deal, toch?

Ik vond het in ieder geval heerlijk om weer aan het werk te kunnen. Binnenkort ga ik weer op de fiets, en dan is alles weer zoals het moet zijn.

feest, warmte en geweld

Nou, het festival is voorbij. Ik schreef in een eerder weblog dat, had ik mijn ongelukje niet gehad, ik de algehele leiding gehad zou hebben. Nu moest ik me tevreden stellen met een rol aan de zijlijn. Ik mocht de rommel opruimen die overbleef. Er zijn een stuk of 12 aanhoudingen verricht voor van alles en nog wat, van wildplassen en geen ID kunnen tonen tot forse geweldszaken, waarbij een colega in het gezicht werd geschopt. Benieuwd wat de rechter daarvan zou zeggen. Toen we zijn vader informeerden, vroeg meneer of het soms een collega betrof, die ee tijdje gelden diezelfde zoon onterecht had aangehouden, want dan was het al een stuk minder erg wat zijn zoon geflikt had..... Benieuwd wat de rechter hier van zal zeggen. Werkstrafje misschien?

Ik heb de afgelopen dagen dus doorgebracht met horen van verdachten die de nacht in het cellencomplex in Houten mochten doorbrengen. En zoals ik al voorspelde: de meesten wisten van niks. Nee meneer, ik had een aardig bakkie op en ik weet niet meer wat er gebeurde. Ineens werden mij de handboeien omgedaan en zat ik op het politiebureau. Nou ja, het zal volgend jaar niet veel anders verlopen. En aan de andere kant: 12 aanhoudingen op 25.000 bezoekers over vier dagen is ook niet slecht. Alleen: als er dan een aanhouding plaatsvindt, waarom moet iedereen zich daar dan mee bemoeien. Vaker hebben we het drukker met de omstanders die er allemaal een mening over moeten hebben ( dirty harry zei het al: opinies zijn net als kontgaten: iedereen heeft er één) en vinden dat de politie een onterechte aanhouding doet. Ik weet het niet hoor, maar als er iets is wat ik niet kan, dan is het klussen, timmeren en metselen. Maar ik zou zeker niet het gore lef hebben om de steiger op te stappen en op luide toon te verkondigen dat die metselaar geen idee heeft van hoe het moet en dat ik hem dat wel eens zal laten zien - laat staan met een biertje op. Ik denk dat ik binnen drie tellen onderaan de steiger lig, zonder de ladder gebruikt te hebben. 

Duidelijk is dat warmte, veel bier en een gezellige stemming zo maar om kunnen slaan. En dat de omslag zich dan richt op de politie. In Alphen aan den rijn hadden feestgangers politie bekogeld met bierflesjes en wilden zich niet verwijderen toen dat gevorderd werd. Ik weet het niet, misschien was ik zo'n brave hendrik vroeger, maar dit soort gedrag zou niet in mij opgekomen zijn. Een andere generatie, een ander gedachtegoed.